Σε μεγάλο εθνικό και πολιτικό φιάσκο εξελίσσεται η απαράδεκτη ανταλλαγή ελάχιστου μέρους των κλαπέντων από την Ελλάδα θρησκευτικών κειμηλίων, με την νόμιμη ανασκαφική εύρεση του Τσάρου Σαμουήλ και των δικών του, καθώς η Συνθήκη του Νεϊγύ του 1919, υποχρέωνε έτσι κι αλλιώς την Βουλγαρία να επιστρέψει στην Ελλάδα όλα όσα άρπαξε από την Μακεδονία και Θράκη κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως ηττημένη του Πολέμου, βεβαίως χωρίς καμία ανταλλαγή ή συναλλαγή! Παράλληλα και η Σύμβαση της Χάγης του 1954, την οποία έχει υπογράψει η Βουλγαρία, προβλέπει Προστασία των Πολιτιστικών Αγαθών από κατεχόμενα εδάφη... Και άρα σε κάθε περίπτωση έπρεπε να τα επιστρέψει. Και έπρεπε να είχε πιεστεί προκαταβολικά για αυτό, όταν έμπαινε στην Ε.Ε....
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΑΣΚΟ
Και ενώ η Κυβέρνηση και φιλικά της ΜΜΕ προσπάθησαν να περάσουν σαν "επιτυχία" το μεγάλο διπλωματικό, πολιτισμικό και εθνικό έγκλημα παραγραφής, ουσιαστικά, των χιλιάδων σε αριθμό κειμηλίων μας, αφού μόνο από την Ι. Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης είχαν αρπάξει 800 ιερά κειμήλια και 430 χειρόγραφα, έρχεται μια δήλωση - φωτιά της υπεύθυνης Αρχαιολόγου του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Σόφιας, της Δρ. Πετράνκα Νεντέλτσεβα-Μέγαλα, η οποία και παραβρέθηκε στην Θεσσαλονίκη και το Βυζαντινό μας Μουσείο για την ανταλλαγή, μαζί με τον Βούλγαρο Υπουργό Πολιτισμού Εφτίμ Μιλόσεφ.
Σε δήλωσή της, λοιπόν, στο Βουγλαρικό Πρακτορείο Ειδήσεων (4-10-2026), τόνισε ότι τα 48* αντικείμενα δεν έγιναν ούτε δωρεά, ούτε μεταβιβάστηκαν σε ελληνική ιδιοκτησία, αλλά έχουν παρασχεθεί «δανεικά» για δημόσια έκθεση στην Ελλάδα!
Τέτοια δάνεια έχουν συνήθως καθορισμένη διάρκεια, αλλά δεν έχει ακόμη οριστεί ημερομηνία επιστροφής για αυτά τα αντικείμενα, συνέχισε. Το αν η περίοδος δανεισμού θα παραταθεί στο μέλλον είναι επίσης ασαφές. Μάλιστα η κυρία Νεντέλτσεβα επανέλαβε ότι τα αντικείμενα παραμένουν καταγεγραμμένα στο απόθεμα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Σόφιας!
Η Νεντέλτσεβα, υπογράμμισε ότι δεν επιστράφηκε κανένα από τα ελληνικά χειρόγραφα και πως η Ελλάδα έδωσε οικειοθελώς και άρα όχι δανεικό, τον Τσάρο Σαμουήλ...
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
Το "Μνημόνιο Κατανόησης", όπως ονομάστηκε, μεταξύ Βουλγαρίας και Ελλάδας, Μενδώνη και Μιλόσεφ για την ανταλλαγή κλαπέντων με νόμιμα, θα μείνει στην ιστορία ως τραγωδία, διότι επί 50 χρόνια όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις και Πρωθυπουργοί αρνήθηκαν να δώσουν τα οστά του Σαμουήλ, ώστε:
1. Να μην ξανανοίξουν το ασκό του βουλγαρικού εθνικισμού
2. Να μην επανατροφοδοτήσουν την ιδέα-εφιάλτη της Μεγάλης Βουλγαρίας
3. Να καταφέρουν την επιστροφή όλων των χιλιάδων κλαπέντων ελληνικών κειμηλίων
4. Να πετύχουν την προστασία πληθυσμών ελληνικής καταγωγής και ζωτικών ελληνικών συμφερόντων
5. Να πετύχουν την άρση της βουλγαρικής αναγνώρισης των Σκοπίων με την ελληνική ονομασία "Μακεδονία" και "Μακεδόνες", τους οποίους η Σόφια μεταφράζει σε "Βούλγαρους", κρατώντας πάντα ανοιχτή την έμμεση, προς το παρόν, μελλοντική εδαφική διεκδίκηση της βόρειας Ελλάδας, όπου ήδη Βούλγαροι αγοράζουν κατά εκατοντάδες σπίτια, επιχειρήσεις, ιδίως σε παράλια, τουριστικά μέρη, όπως η Χαλκιδική...
6. Να κρατήσουν τα οστά ως μέγα διαπραγματευτικό όπλα της Ελλάδας, για μια κρίσιμη στιγμή, όπως θα ήταν η έμπρακτη Βουλγαρική Πολεμική Συνδρομή εναντίον της Τουρκίας, σε περίπτωση Ελληνο-Τουρκικού Πολέμου.
Θυμίζουμε ότι η Σόφια είχε κάνει παρόμοια πρόταση ανταλλαγής στην Κυβέρνηση Σαμαρά, προσφέροντας πίσω 1.000 κλαπέντα κλειμήλια. Και ο Σαμαράς αρνήθηκε, όπως όλοι οι προηγούμενοι Πρωθυπουργοί. Ο Μητσοτάκης, όμως, πήγε και έδωσε τον Σαμουήλ για μόλις 48*...
ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου